เทอค่อยทำทุกๆอย่างให้ชั้ล
ค่อยดูเเลเอาใจใส่
ไม่เคยทิ้งชั้ลให้อยู่คนเดียว
ทำให้ชั้ลอุ่นใจ
จนมาถึงวันนี้...
มันเลยกลายเป็นความเคยชิน
ชินที่มีเทออยู่ข้างๆชั้ล
ชินในความใจดีของเทอ
เลยทำให้ชั้ลคิดว่าเทอจะอยู่กะชั้ลตลอดไป
ความจิง มันอาจจะไม่เป็นเเบบนั้นก็ได้
ในเมื่อ ชั้ลมันก็ไม่ดีซะเท่าไหร่
ขี้งอล เอาเเต่ใจ เเต่เทอก็ทนชั้ลมาตลอด
เเต่ถ้าวันนึ่ง เทอเหนื่อยใจกับชั้ลเเล้ว
ชั้ลควรจะทำอย่างไง
ชั้ลต้องบอกลาหรอ ถึงจะรักเทอมากเท่าไหร่
ตอนนั้นชั้ลก็คงรั้งเทอไม่ไหว
อย่าเปลี่ยนไปจากชั้ลได้ไหม
ถึงชั้ลจะไม่ได้ดีซะเท่าไหร่
เเต่ ใจที่ชั้ลรักเทอนั้น ก็มากพอ
กะคนๆนึ่งที่ยืนอยู่ตรงนี้ ...